جواب یک سؤال

سلام

سؤالات زیادی در خصوص عمل جراحی در واژینیسموس پرسیده شده و متاسفانه بنده بدلیل مشغله فراوان با تاخیر زیاد یک پست در جواب همگی مینویسم و از تمامی عزیزان بابت این تاخیر پوزش میطلبم..

همانطور که گفتم مقاربت دردناک تؤام با انقباضات بدن را واژینیسموس مینامند که علل زیادی دارد که علل آناتومیک شیوع زیادی ندارند و جزو آخرین علل میباشند یعنی اینکه درمان جراحی بایستی به عنوان آخرین اقدام در نظر گرفته شود . متخصصین زنان و زایمان ، چنین درمانهای جراحی را به اسامی زیادی با واژگان عامیانه مینامند مثلا میگویند که "بکارت را با جراحی گشادتر میکنیم" و . . .

توصیه بنده به بانوان مبتلا به این مشکل ، اینست که ترجیحا و در قدم اول ، از مشورت و راهنمایی یک روانشناس مشاور خانواده بهره ببرید چون :

برای عمل جراحی هیچ وقت دیر نیست

ممکن است درمان روانگرایانه قدری طول بکشد -مثلا شش ماه- ولیکن با ارائه مشاوره های منظم و یافتن ریشه های روانی و ذهنی ، مشکلات بسیاری حل میشوند و تاکید بنده بر اینست که باید این درمانها با همکاری صد در صدی و مطلق شوهر صورت بگیرد

متاسفانه شتیده ام که برخی متخصصین این عمل را انجام میدهند و بعد با مشاهده عدم بهبود بیمارشان -که غیرعادی نیست چون علت این مشکل در ذهن و روان بوده و نه در جسم- آنگاه است که وی را به مشاور ارجاع میدهند!! اجازه دهید وارد بحثهای وجدانی نشویم و صرفا به تقبیح این سودجویی ناجوانمردانه اکتفا کنیم

امیدوارم این جواب کافی بوده باشد و در صورت سوالات بیشتر باز هم در خدمت هستم

/ 3 نظر / 41 بازدید
x

سلام. من یکی از قربانیان این جریانم. دکترم بدون هیچ مقدمه ای گفت باید جراحی بشی. به حرفش گوش ندادم رفتم پیش یه دکتر دیگه. اون یه ژل داد گفت اگه حل نشد باید جراحی بشی. خوب قطعا حل نشد. و من جراحی شدم و مشکلم هم حل نشد. الان دارم تمرینات این وبلاگی رو که گفتید دنبال میکنم. به امید بهبودی.

x

سلام. من یکی از قربانیان این جریانم. دکترم بدون هیچ مقدمه ای گفت باید جراحی بشی. به حرفش گوش ندادم رفتم پیش یه دکتر دیگه. اون یه ژل داد گفت اگه حل نشد باید جراحی بشی. خوب قطعا حل نشد. و من جراحی شدم و مشکلم هم حل نشد. الان دارم تمرینات این وبلاگی رو که گفتید دنبال میکنم. به امید بهبودی.

من

سلام جناب دکتر.من چندین سال است که ازدواج کرده ام.متاسفانه به علت فوبیای خون و ترسو بودن بیش از حد(در حدی که فشارم به شدت افت می کند و یک بار هم چند ثانی بیهوش شدم) از عمل نزدیکی ترس داشتم.اصلا اجازه هیچ گونه عملی را نمی دادم تا ببینم این کار دردناک است یا نه.بعد از کشمکش فرائان با خودم دیدم فوبیای من علت اول بیماری است و واژینیسموس علت دوم.پس سعی کردم اولین مانع که پرده بود را با جراحی بردارم.هفته پیش این کار انجام شد که تا چهار روز هم خونریزی داشتم.چون نوع پرده هم مقداری ضخیم بود.حالا سوالم این است که بدون وجود پرده آیا این عمل برای بار اول باز هم دردناک است؟من اگر دردی حس نکنم خودم را سفت نمی کنم. تا قبل از جراحی تا یک انگشت بزرگ را هم بدون درد وارد واژن کرده بودم حالا بازهم این کار با درد همراه خواهد بود؟